Archive

Archive for the ‘Short Stories’ Category

藪の中 Part 5 Continued (ในป่าละเมาะ)

June 3, 2009 Leave a comment

As requested, I’m gonna keep going forward with 藪の中.   I’ll keep to shorter pieces.  If anybody wants the entire text, you can grab it here.  

  ทุกอย่างราบรื่น ข้ากลายเป็นเพื่อนร่วมทางของพวกมัน ข้าบอกพวกมันว่ามีเนินดินเก่าอยู่บนเขาถัดไปทางโน้น และข้าไปขุดเจอกระจกกับดาบจำนวนมาก ข้าเล่าต่อว่าข้าเอาของไปฝังไว้ในป่าละเมาะหลังเขา และอยากจะขายถูกๆ ให้ใครก็ตามที่อยากได้ ทีนี้…ท่านเห็นหรือยังว่าความโลภมันน่ากลัวแค่ไหน  เจ้านั่นเริ่มหลงละเมอไปกับสิ่งที่ข้าพูดโดยไม่เฉลียวใจสักนิดเดียว ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงผัวเมียนั่นก็ขี่ม้าบ่ายหน้าไปภูเขากับข้า
    พอมาถึงหน้าป่าละเมาะ ข้าก็บอกทั้งคู่ว่าข้าฝังสมบัติไว้ในนั้น และชวนพวกมันเข้าไปดู ผู้ชายไม่ได้ว่าอะไร เพราะโดนความโลภบดบังจนตาบอด ส่วนผู้หญิงบอกว่าจะรอบนหลังม้า พอเห็นป่าทึบแบบนั้นผู้หญิงที่ไหนจะอยากเข้าไป พูดกันตามตรงนี่ก็เป็นไปตามที่ข้าวางแผนไว้ ข้าเลยเข้าไปในป่ากับผู้ชาย ส่วนผู้หญิงรออยู่ข้างนอกคนเดียว

 

*************************************************************************************************************************

 

ทุกอย่างราบรื่น everything was going smoothly

ข้ากลายเป็นเพื่อน ร่วมทางของพวกมัน

like I was becoming friends with the both of them

ข้าบอกพวกมันว่า I told them…

มีเนินดินเก่า there was an old hill

อยู่บนเขาถัดไป over on the mountain

ทางโน้น way over there

และข้าไปขุดเจอกระจก and I dug up (lots) of mirrors

กับดาบจำนวนมาก and swords

ข้าเล่าต่อว่า I continued on, explaining to them that

ข้าเอาของไปฝังไว้ I I had buried the stuff

ในป่าละเมาะ in a grove

หลังเขา behind the mountain

และอยากจะขายถูกๆ and that I was willing to sell the stuff real cheap

ให้ใครก็ตามที่อยากได้ to anyone who was interested

ทีนี้ท่านเห็นหรือยังว่า Here,…are you getting it yet?

ความโลภมันน่ากลัวแค่ไหน greed is a pretty scary thing..

เจ้านั่นเริ่มหลงละเมอไป they were starting to believe

กับสิ่งที่ข้าพูด what I was telling them

โดยไม่เฉลียวใจ without suspecting anything สักนิดเดียว (the slightest bit)

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง within a half an hour

ผัวเมียนั่น the couple

ก็ขี่ม้าบ่ายหน้าไปภูเขากับข้า were on their way with me to the mountain

พอมาถึงหน้าป่าละเมาะ as soon as we got to the thicket

ข้าก็บอกทั้งคู่ว่าข้าฝังสมบัติไว้ในนั้น I told them the treasure was buried inside

และชวนพวกมันเข้าไปดู and invited them to come along and check it out

ผู้ชายไม่ได้ว่าอะไร the man said nothing

เพราะโดนความโลภบดบังจนตาบอด because he was blinded by greed

ส่วนผู้หญิงบอกว่าจะรอบนหลังม้า the woman said she would wait outside the grove

พอเห็นป่าทึบแบบนั้น Seeing the forest, as thick as it was..

ผู้หญิงที่ไหนจะอยากเข้าไป what woman would enter willingly?

พูดกันตามตรงนี่ก็เป็นไป to be frank…

ตามที่ข้าวางแผนไว้ this was just what I had planned all along

ข้าเลยเข้าไปในป่ากับผู้ชาย I entered the grove with the man

ส่วนผู้หญิงรออยู่ข้างนอกคนเดียว the woman waited outside alone

Advertisements

ในป่าละเมาะ – Part 5

April 18, 2009 1 comment

This piece is rather long for a single post.  I will probably split it up into 2-3.

As usual, try to read it before scrolling down to my breakdown.

 

                          คำให้การของทาโจมารุ

ข้าฆ่ามันเอง แต่ไม่ได้ฆ่านาง นางอยู่ไหนน่ะรึ  ข้าจะไปรู้ได้ไง  อ้อ อย่าเพิ่ง   จะทรมานอย่างไรข้าก็คงบอกสิ่งที่ข้าไม่รู้ไม่ได้ดอกนะ  ไหนๆ เรื่องมันล่วงเลยมาถึงขั้นกุดหัวขนาดนี้แล้ว ข้าก็คงไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังกันอีกหรอก 
    ข้าเจอผัวเมียคู่นั้นเข้าเมื่อวาน ตอนหลังเที่ยงไปนิดหน่อย พอดีมีลมพัดมาวูบหนึ่งทำให้ผ้าคลุมหน้านางเปิดออก ข้าเลยได้เห็นใบหน้าของนางก่อนที่ผ้าจะกลับไปคลุมไว้ตามเดิม นั่นอาจเป็นสาเหตุหนึ่ง นางงามเหมือนกับนางฟ้า ตอนนั้นเองที่ข้าตัดสินใจว่าต้องเอานางมาให้ได้ถึงต้องฆ่าผัวของนางก็ตามที
    ทำไมน่ะหรือ  สำหรับข้า การจะฆ่าใครสักคนไม่ใช่เรื่องใหญ่อย่างที่ใครๆ คิดกัน และเมื่อได้มาเมียมันมา ผัวมันก็ต้องตายอยู่ดี ข้าใช้ดาบข้างกายข้าเป็นอาวุธ มีข้าคนเดียวหรือที่ฆ่าคนรึไง  ตัวท่านเองล่ะ ถึงจะไม่ได้ใช้ดาบ แต่ท่านก็ฆ่าคนด้วยอำนาจ ด้วยเงินของท่าน บางครั้งท่านฆ่าคนโดยอ้างว่าทำเพื่อตัวพวกเขาเอง แน่นอนล่ะว่าคนพวกนั้นอาจไม่ได้เสียเลือดแม้แต่หยดเดียว สุขภาพก็ยังแข็งแรงดีอยู่ แต่มันจะต่างกันตรงไหนในเมื่อท่านก็ได้ฆ่าเขาไปแล้ว มันก็พูดยากนะว่าใครบาปกว่ากัน ท่านหรือข้า (ยิ้มเหยียด)
    แต่ก็คงจะดี ถ้าข้าเอาตัวผู้หญิงมาได้โดยไม่ต้องลงมือฆ่าผู้ชาย ข้าเลยตัดสินใจจะจับตัวนางโดยจะไม่ฆ่าผู้ชาย แต่จะทำอย่างนั้นบนถนนยามาชินะคงไม่ได้ ข้าจึงจัดการลวงทั้งคู่ไปที่ภูเขา

***********************************************************************************

  คำให้การของทาโจมารุ Tajomaru’s testimony

ข้าฆ่ามันเอง แต่ไม่ได้ฆ่านาง นางอยู่ไหนน่ะรึ  ข้าจะไปรู้ได้ไง  อ้อ อย่าเพิ่ง   จะทรมานอย่างไรข้าก็คงบอกสิ่งที่ข้าไม่รู้ไม่ได้ดอกนะ  ไหนๆ เรื่องมันล่วงเลยมาถึงขั้นกุดหัวขนาดนี้แล้ว ข้าก็คงไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังกันอีกหรอก 

ข้าฆ่ามันเอง  Yea, I killed him.

แต่ไม่ได้ฆ่านาง but I didn’t kill the girl

นางอยู่ไหนน่ะรึ   Where is she? (he is repeating the question of the one interviewing him)

ข้าจะไปรู้ได้ไง  how am I supposed to know?  (good SRS – จะรู้ได้ยังไง)

อ้อ อย่าเพิ่ง  oh..don’t even think about it….  

จะทรมานอย่างไรข้าก็ no matter how much you torture me…

คงบอกสิ่งที่ข้าไม่รู้ไม่ได้ดอกนะ I still can’t answer questions that I don’t know the answer to…

ไหนๆ เรื่องมันล่วงเลยมาถึงขั้นกุดหัวขนาดนี้แล้ว anyways, as crazy as things are now…

ข้าก็คงไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังกันอีกหรอก I’m not likely to hold anything back at this point…

 

ข้าเจอผัวเมียคู่นั้นเข้าเมื่อวาน ตอนหลังเที่ยงไปนิดหน่อย พอดีมีลมพัดมาวูบหนึ่งทำให้ผ้าคลุมหน้านางเปิดออก ข้าเลยได้เห็นใบหน้าของนางก่อนที่ผ้าจะกลับไปคลุมไว้ตามเดิม นั่นอาจเป็นสาเหตุหนึ่ง นางงามเหมือนกับนางฟ้า ตอนนั้นเองที่ข้าตัดสินใจว่าต้องเอานางมาให้ได้ถึงต้องฆ่าผัวของนางก็ตามที

ข้าเจอผัวเมียคู่นั้นเข้าเมื่อวาน I encountered the couple early yesterday morning

ตอนหลังเที่ยงไปนิดหน่อย a bit after noon

พอดีมีลมพัดมาวูบหนึ่งทำให้ผ้าคลุมหน้านางเปิดออก as soon as a gust of wind came and briefly blew aside the woman’s veil 

ข้าเลยได้เห็นใบหน้าของนาง revealing her face

ก่อนที่ผ้าจะกลับไปคลุมไว้ตามเดิม before returning to its previous position

นั่นอาจเป็นสาเหตุหนึ่ง that may have been the reason

นางงามเหมือนกับนางฟ้า she was beautiful like an angel 

ตอนนั้นเองที่ข้าตัดสินใจว่า that was when I decided ..

ต้องเอานางมาให้ได้ that I must have her..

ถึงต้องฆ่าผัวของนางก็ตามที  even if that meant killing her husband in the process

ทำไมน่ะหรือ  สำหรับข้า การจะฆ่าใครสักคนไม่ใช่เรื่องใหญ่อย่างที่ใครๆ คิดกัน และเมื่อได้มาเมียมันมา ผัวมันก็ต้องตายอยู่ดี ข้าใช้ดาบข้างกายข้าเป็นอาวุธ มีข้าคนเดียวหรือที่ฆ่าคนรึไง  ตัวท่านเองล่ะ ถึงจะไม่ได้ใช้ดาบ แต่ท่านก็ฆ่าคนด้วยอำนาจ ด้วยเงินของท่าน บางครั้งท่านฆ่าคนโดยอ้างว่าทำเพื่อตัวพวกเขาเอง แน่นอนล่ะว่าคนพวกนั้นอาจไม่ได้เสียเลือดแม้แต่หยดเดียว สุขภาพก็ยังแข็งแรงดีอยู่ แต่มันจะต่างกันตรงไหนในเมื่อท่านก็ได้ฆ่าเขาไปแล้ว มันก็พูดยากนะว่าใครบาปกว่ากัน ท่านหรือข้า (ยิ้มเหยียด)

ทำไมน่ะหรือ what’s this now?  

สำหรับข้า  for me..

การจะฆ่าใครสักคน killing someone..

ไม่ใช่เรื่องใหญ่อย่างที่ใครๆ คิดกัน isn’t that big of a deal..(like everyone thinks)

และเมื่อได้มาเมียมันมา and when this girl came along

ผัวมันก็ต้องตายอยู่ดี her husband, well he just had to die

ข้าใช้ดาบข้างกายข้าเป็นอาวุธ I kill with the sword at my side

มีข้าคนเดียวหรือที่ฆ่าคนรึไง  its me doing the killing

ตัวท่านเองล่ะ but you sir…

ถึงจะไม่ได้ใช้ดาบ you don’t use a sword..

แต่ท่านก็ฆ่าคนด้วยอำนาจ but you still kill with your authority/power

ด้วยเงินของท่าน with your money

บางครั้งท่านฆ่าคนโดยอ้างว่าทำเพื่อตัวพวกเขาเอง sometimes, you even kill them with your words 

แน่นอนล่ะว่า of course…

คนพวกนั้นอาจไม่ได้เสียเลือดแม้แต่หยดเดียว you may not spill a drop of their blood…

สุขภาพก็ยังแข็งแรงดีอยู่ and they still live (are healthy)

แต่มันจะต่างกันตรงไหน but how is it different..

ในเมื่อท่านก็ได้ฆ่าเขาไปแล้ว when you have killed them 

มันก็พูดยากนะว่าใครบาปกว่ากัน its difficult to decide who the sinner is..

ท่านหรือข้า (ยิ้มเหยียด) you..or I (ironic smile)

 

 แต่ก็คงจะดี ถ้าข้าเอาตัวผู้หญิงมาได้โดยไม่ต้องลงมือฆ่าผู้ชาย ข้าเลยตัดสินใจจะจับตัวนางโดยจะไม่ฆ่าผู้ชาย แต่จะทำอย่างนั้นบนถนนยามาชินะคงไม่ได้ ข้าจึงจัดการลวงทั้งคู่ไปที่ภูเขา

แต่ก็คงจะดี well it would have been fine

ถ้าข้าเอาตัวผู้หญิงมาได้ if I was able to get the girl

โดยไม่ต้องลงมือฆ่าผู้ชาย without killing her man

 ข้าเลยตัดสินใจจะจับตัวนางโดยจะไม่ฆ่าผู้ชาย I decided to take her without killing the guy

แต่จะทำอย่างนั้น but how was I supposed to do that

บนถนนยามาชินะ on the road to Yamashina?

คงไม่ได้  it just wouldn’t work (SRS-worthy)

ข้าจึงจัดการลวงทั้งคู่ไปที่ภูเขา so I lured the pair into the mountains…

 

ในป่าละเมาะ – Part 4

April 5, 2009 1 comment

 

In a Grove continues.  As usual, make a solid attempt to read the thing before scrolling down to my expla-trans-la-nations.   What has become of the young girl?

คำให้การของหญิงชราโดยการสอบสวนของหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบคดี

ใช่เจ้าค่ะท่าน ศพนั่นคือคนที่แต่งงานกับลูกสาวอิฉันเอง เขาไม่ใช่คนโตเกียวดอกเจ้าค่ะ แต่เป็นซามุไรในเมืองโคคุฟุ จังหวัดวาคาซะ เขาชื่อคานาซาวะ โนะ ทาเคฮิโกะ อายุยี่สิบหกปี ท่าทางเป็นคนสุภาพ อิฉันว่าเขาไม่น่าจะไปทำให้ใครขัดเคืองนะเจ้าคะ 


    ลูกสาวอิฉันหรือเจ้าคะ  มันชื่อมาซาโกะเจ้าค่ะ อายุเพิ่งสิบเก้า เป็นคนใจกล้ารักสนุก แต่นอกจากพ่อทาเคฮิโกะแล้วอิฉันว่ามันไม่เคยรู้จักผู้ชายที่ไหนดอกเจ้าค่ะ มาซาโกะมันเป็นคนหน้าเล็กรูปไข่ ผิวคล้ำ แล้วก็มีไฝตรงใต้ตาซ้ายเม็ดหนึ่ง


    เมื่อวานพ่อทาเคฮิโกะพาลูกสาวอิฉันออกเดินทางไปวาคาซะ โชคร้ายจริงๆ ที่เรื่องมาลงเอยอย่างนี้ ไม่รู้ป่านนี้ลูกสาวอิฉันจะเป็นยังไงบ้าง อิฉันทำใจแล้วล่ะเจ้าค่ะเรื่องลูกเขยน่ะ  แต่ตอนนี้อิฉันห่วงลูกสาวจนไม่เป็นอันกินอันนอน ท่านเจ้าขา ได้โปรดเห็นแก่สวรรค์ ช่วยพลิกแผ่นดินหาลูกสาวอิฉันให้ด้วยนะเจ้าคะ  อิฉันชังไอ้โจรใจโหดทาโจมารุนี่หรือจะชื่ออะไรก็ช่างมันเถอะ ทำกับลูกเขยอิฉันคนเดียวยังไม่พอ กับลูกสาวอิฉันมันยัง……. (คำสุดท้ายหายไปกับเสียงสะอื้น)

 

*******************************************************************************************

 

 

คำให้การของหญิงชราโดยการสอบสวนของหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบคดี

Testimony of the หญิงชรา (old woman)

 

First paragraph – 

ใช่เจ้าค่ะท่าน ศพนั่นคือคนที่แต่งงานกับลูกสาวอิฉันเอง เขาไม่ใช่คนโตเกียวดอกเจ้าค่ะ แต่เป็นซามุไรในเมืองโคคุฟุ จังหวัดวาคาซะ เขาชื่อคานาซาวะ โนะ ทาเคฮิโกะ อายุยี่สิบหกปี ท่าทางเป็นคนสุภาพ อิฉันว่าเขาไม่น่าจะไปทำให้ใครขัดเคืองนะเจ้าคะ

ใช่เจ้าค่ะท่าน That’s correct sir.  

ศพนั่น that corpse

คือคนที่  is the person 

แต่งงานกับลูกสาวอิฉันเอง  who is married to my daughter 

 เขาไม่ใช่คนโตเกียวดอกเจ้าค่ะ  He isn’t from Tokyo (I’m not entirely sure what the ดอก is here, but 2 things seem possible, either it is expressing a high level of certainty about the statement or its some old school word that goes along with the เจ้า (ดอกเจ้า?) in which case I have no clue.  Waste of my time to look it up either way as the story still makes sense in any case)

แต่เป็นซามุไร but rather he is a samurai 

ในเมืองโคคุฟุ From kokufu (place name)

จังหวัดวาคาซะ in the province of Wakasa

 เขาชื่อคานาซาวะ โนะ ทาเคฮิโกะ  His name was Kanazawa no Takehiro (Thai transliteration is wrong so I’m putting what it should be)

อายุยี่สิบหกปี aged 26

ท่าทางเป็นคนสุภาพ he was polite (good-natured)

อิฉันว่าเขา  I’d say that he…

ไม่น่าจะ  wouldn’t likely …

ไปทำให้ใครขัดเคืองนะเจ้าคะ  have made anyone angry at him

Paragraph 2 – 

 

  ลูกสาวอิฉันหรือเจ้าคะ  มันชื่อมาซาโกะเจ้าค่ะ อายุเพิ่งสิบเก้า เป็นคนใจกล้ารักสนุก แต่นอกจากพ่อทาเคฮิโกะแล้วอิฉันว่ามันไม่เคยรู้จักผู้ชายที่ไหนดอกเจ้าค่ะ มาซาโกะมันเป็นคนหน้าเล็กรูปไข่ ผิวคล้ำ แล้วก็มีไฝตรงใต้ตาซ้ายเม็ดหนึ่ง

 ลูกสาวอิฉันหรือเจ้าคะ  my daughter? 
มันชื่อมาซาโกะเจ้าค่ะ her name is Masago
อายุเพิ่งสิบเก้า she’s only 19
เป็นคนใจกล้ารักสนุก she is courageous and loves having fun
 แต่นอกจากพ่อทาเคฮิโกะแล้ว  but aside from Takehiro…
อิฉันว่ามันไม่เคยรู้จักผู้ชายที่ไหนดอกเจ้าค่ะ she hasn’t consorted with any other men
มาซาโกะมันเป็นคนหน้าเล็กรูปไข่ Masago she has a small oval-face (lit. egg shaped)
ผิวคล้ำ  with a dark complexion
แล้วก็มีไฝตรงใต้ตาซ้ายเม็ดหนึ่ง and she has a mole under her left eye
Paragraph 3 – 
 เมื่อวานพ่อทาเคฮิโกะพาลูกสาวอิฉันออกเดินทางไปวาคาซะ โชคร้ายจริงๆ ที่เรื่องมาลงเอยอย่างนี้ ไม่รู้ป่านนี้ลูกสาวอิฉันจะเป็นยังไงบ้าง อิฉันทำใจแล้วล่ะเจ้าค่ะเรื่องลูกเขยน่ะ  แต่ตอนนี้อิฉันห่วงลูกสาวจนไม่เป็นอันกินอันนอน ท่านเจ้าขา ได้โปรดเห็นแก่สวรรค์ ช่วยพลิกแผ่นดินหาลูกสาวอิฉันให้ด้วยนะเจ้าคะ  อิฉันชังไอ้โจรใจโหดทาโจมารุนี่หรือจะชื่ออะไรก็ช่างมันเถอะ ทำกับลูกเขยอิฉันคนเดียวยังไม่พอ กับลูกสาวอิฉันมันยัง……. (คำสุดท้ายหายไปกับเสียงสะอื้น)
 เมื่อวาน  Yesterday
พ่อทาเคฮิโกะ  Takehiro (Why is she saying พ่อ ?  maybe because he is a samurai meaning he has high status so she calls him พ่อ ?) 
พาลูกสาวอิฉัน took my daughter
ออกเดินทางไปวาคาซะ  out to Wakasa
โชคร้ายจริงๆ  Such a terrible fate.
ที่เรื่องมาลงเอยอย่างนี้ that they encoutered such as this 
ไม่รู้ป่านนี้  Even now, I still don’t know  
ลูกสาวอิฉันจะเป็นยังไงบ้าง  what has become of my daughter
อิฉันทำใจแล้วล่ะเจ้าค่ะเรื่องลูกเขยน่ะ I’ve already accepted what has happened to my son in law (ลูกเขย)
แต่ตอนนี้อิฉันห่วงลูกสาวจนไม่เป็นอันกินอันนอน but I am still worried about my daughter and can’t sleep a wink
 ท่านเจ้าขา sir
ได้โปรดเห็นแก่สวรรค์ ช่วยพลิกแผ่นดินหาลูกสาวอิฉันให้ด้วยนะเจ้าคะ  
 ช่วยพลิกแผ่นดิน help turn up the ground
 (leave no stone unturned in japanese – divide all the vegetation たとい草木を分けましても….)
หาลูกสาวอิฉันให้ด้วยนะเจ้าคะ  to find my daughter
อิฉันชังไอ้โจรใจโหด  I detest this ruthless thief….
ทาโจมารุนี่หรือจะชื่ออะไรก็ช่างมันเถอะ  Tajomaru or whatever vile name he is known as..
 

ทำกับลูกเขยอิฉันคนเดียวยังไม่พอ taking my son-in-law wasn’t enough ..
กับลูกสาวอิฉันมันยัง…….  he had to go and take my daughter as well
(คำสุดท้ายหายไปกับเสียงสะอื้น) the rest of her words were lost in tears

 

藪の中 Part 3 (ในป่าละเมาะ)

March 2, 2009 Leave a comment

Here is the 3rd part of In a Grove by ริวโนะซุเกะ อะคุตะกะวะ.

คำให้การของตำรวจนายหนึ่งโดยการสอบสวนของหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบคดี

อ้ายคนที่กระผมจับได้หรือขอรับ มันเป็นโจรชื่อกระฉ่อน นามว่า ทาโจมารุ ตอนกระผมจับมันได้ มันเพิ่งตกจากหลังม้า นอนร้องครวญครางอยู่บนสะพานที่อะวาตากุชิ ตอนกี่โมงหรือขอรับ ตอนหัวค่ำของเมื่อวานนี้ขอรับ ผมใคร่จะบอกว่า วันก่อนผมพยายามตามจับมันแต่น่าเสียดายที่มันรอดไปได้ มันใส่ชุดกิโมโนไหมสีน้ำเงินเข้ม มีดาบเกลี้ยงเล่มใหญ่ และอย่างที่ท่านเห็นน่ะขอรับ มันไปได้ธนูกับลูกศรมาจากไหนสักแห่ง ท่านว่าธนูกับลูกศรเหมือนกับของผู้ตายหรือขอรับ ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเจ้าทาโจมารุต้องเป็นฆาตกรแน่ๆ ขอรับ ธนูสายหนัง กระบอกธนูสีดำเคลือบมัน ลูกศรปลายขนเหยี่ยวสิบเจ็ดดอก ของทั้งหมดนี่ต้องเป็นของผู้ชายคนนั้นแน่ขอรับ ใช่ขอรับเป็นอย่างที่ท่านว่าจริงๆ ขอรับ ม้าตัวนั้นสีน้ำตาลอมแดงอ่อน แผงคองามทีเดียว กระผมเห็นมันกำลังเล็มหญ้า เชือกบังเหียนห้อยแกว่งไปแกว่งมาอยู่ริมถนนเลยสะพานหินถัดขึ้นไปหน่อย ที่เจ้านั่นโดนเหวี่ยงตกจากหลังม้าลงมา ส่วนหนึ่งต้องเป็นฟ้าลิขิตแน่ขอรับ
ในบรรดาโจรทั้งหมดที่เที่ยวสร้างความเดือดร้อนในเกียวโต เจ้าทาโจมารุนี่แหละขอรับที่เป็นอันตรายต่อผู้หญิงที่สุด ฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว มีหญิงแต่งงานแล้วคนหนึ่งมาที่ภูเขาหลังวัดโทริเบะ สันนิษฐานว่าคงแวะมาเที่ยว ถูกฆาตกรรมพร้อมกับเด็กหญิงอีกคน สงสัยกันว่าเจ้านี่เป็นคนทำ ถ้าเจ้าฆาตกรนี่ฆ่าผู้ชายคนนั้น ก็บอกไม่ได้ขอรับว่ามันได้ทำอะไรลงไปกับภรรยาของเขาบ้าง กระผมขอให้ท่านใต้เท้าช่วยสืบสวนเรื่องนี้ด้วยนะขอรับ

  • ************************************************************

คำให้การของตำรวจนายหนึ่งโดยการสอบสวนของหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบคดี

  • *If you’ve read the previous 2 parts, I shouldn’t need to explain all this again. I will break it into meaning-based pieces. Good for SRSing….

คำให้การ
ของตำรวจนายหนึ่ง
โดยการสอบสวน
ของหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบคดี

  • *********************************************

อ้ายคนที่กระผมจับได้หรือขอรับ มันเป็นโจรชื่อกระฉ่อน นามว่า ทาโจมารุ ตอนกระผมจับมันได้ มันเพิ่งตกจากหลังม้า นอนร้องครวญครางอยู่บนสะพานที่อะวาตากุชิ ตอนกี่โมงหรือขอรับ ตอนหัวค่ำของเมื่อวานนี้ขอรับ ผมใคร่จะบอกว่า วันก่อนผมพยายามตามจับมันแต่น่าเสียดายที่มันรอดไปได้ มันใส่ชุดกิโมโนไหมสีน้ำเงินเข้ม มีดาบเกลี้ยงเล่มใหญ่ และอย่างที่ท่านเห็นน่ะขอรับ มันไปได้ธนูกับลูกศรมาจากไหนสักแห่ง ท่านว่าธนูกับลูกศรเหมือนกับของผู้ตายหรือขอรับ ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเจ้าทาโจมารุต้องเป็นฆาตกรแน่ๆ ขอรับ ธนูสายหนัง กระบอกธนูสีดำเคลือบมัน ลูกศรปลายขนเหยี่ยวสิบเจ็ดดอก ของทั้งหมดนี่ต้องเป็นของผู้ชายคนนั้นแน่ขอรับ ใช่ขอรับเป็นอย่างที่ท่านว่าจริงๆ ขอรับ ม้าตัวนั้นสีน้ำตาลอมแดงอ่อน แผงคองามทีเดียว กระผมเห็นมันกำลังเล็มหญ้า เชือกบังเหียนห้อยแกว่งไปแกว่งมาอยู่ริมถนนเลยสะพานหินถัดขึ้นไปหน่อย ที่เจ้านั่นโดนเหวี่ยงตกจากหลังม้าลงมา ส่วนหนึ่งต้องเป็นฟ้าลิขิตแน่ขอรับ

อ้ายคนที่กระผมจับได้หรือขอรับ
The guy I arrested ‘eh? (as if in response to a question about that ‘guy’) **กระผม = extra polite for ผม , ขอรับ = ครับ

มันเป็นโจรชื่อกระฉ่อน นามว่า ทาโจมารุ
โจร – thief (**good mnemonic ‘someone who gets robbed by a โจร ends up จน’)
ชื่อกระฉ่อน infamous; notorious
นามว่า named…

ตอนกระผมจับมันได้ When I caught him…

มันเพิ่งตกจากหลังม้า he had just fallen off the back of his horse

นอนร้อง

    ครวญคราง

he was lying there moaning
อยู่บนสะพาน on the bridge
ที่อะวาตากุชิ at Awadaguchi (place name)

ตอนกี่โมงหรือขอรับ What time was it now…? (thinking aloud or repeating question being asked by investigator)

ตอนหัวค่ำของเมื่อวานนี้ขอรับ it was early in the evening yesterday…

ผมใคร่จะบอกว่า I’d like to say that…(redundant in English , nothing like this in Japanese version either..)

วันก่อนผมพยายามตามจับมันแต่น่าเสียดายที่มันรอดไปได้
-วันก่อน the other day
-ผมพยายามตามจับมัน I was trying to catch him
-แต่น่าเสียดาย but unfortunately he was able to elude me…

มันใส่ชุดกิโมโนไหมสีน้ำเงินเข้ม
-มันใส่ชุดกิโมโนไหม he was wearing a blue silk kimono
(สีน้ำเงินเข้ม = dark blue **เข้ม meaning dark in this case)

มีดาบเกลี้ยงเล่มใหญ่
-he had a large embossed sword (aside from being the classifier for books เล่ม is also used with blades)

และอย่างที่ท่านเห็นน่ะขอรับ
and as you could see….

มันไปได้ธนูกับลูกศรมาจากไหนสักแห่ง
-he also had a bow and arrows from somewhere with him

ท่านว่าธนูกับลูกศรเหมือนกับของผู้ตายหรือขอรับ
-ท่านว่า are you saying?/do you think
-ธนูกับลูกศร that the bow and arrows
-เหมือนกับของผู้ตาย were the same ones that belonged to the dead man….

ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเจ้าทาโจมารุต้องเป็นฆาตกรแน่ๆ ขอรับ
-ถ้าอย่างนั้น if that is the case (SRS this if you don’t know it!)
-ก็ well then
-แสดงว่า it means that…
-เจ้าทาโจมารุ Tajomaru
-ต้องเป็นฆาตกรแน่ๆ must be the killer without a doubt

ธนูสายหนัง the leather bow
กระบอกธนูสีดำเคลือบมัน the black lacquered/enameled quiver

ลูกศรปลายขนเหยี่ยวสิบเจ็ดดอก with 17 hawk-feather arrows

ของทั้งหมดนี่ต้องเป็นของผู้ชายคนนั้นแน่ขอรับ
-ของทั้งหมดนี่ all these things…(mentioned above)
-ต้องเป็นของผู้ชายคนนั้นแน่ must belong to that man (the dead guy)

ใช่ขอรับเป็นอย่างที่ท่านว่าจริงๆ ขอรับ
-Yes, its just as you say…(what you say is true/right)

ม้าตัวนั้นสีน้ำตาลอมแดงอ่อน
-that horse brownish horse (brown with red ‘in its mouth)

แผงคองามทีเดียว with a well-trimmed mane(แผงคอ)

  • *ทีเดียว here means that whatever its describing is impressive

กระผมเห็นมันกำลังเล็มหญ้า I saw it grazing

  • *เล็มหญ้า – good example of me not having to look up a word I’ve never seen before. What else could the horse be doing to the grass but grazing?

เชือกบังเหียนห้อยแกว่งไปแกว่งมาอยู่ริมถนนเลยสะพานหินถัดขึ้นไปหน่อย
-เชือก rope
-บังเหียน bridle
-ห้อย – hanging
-แกว่งไปแกว่งมา swishing;swaying back and forth
-ริมถนน edge of the road (rim = ริม)
-เลยสะพานหินถัดขึ้นไปหน่อย a bit beyond the stone bridge

ที่เจ้านั่นโดนเหวี่ยงตกจากหลังม้าลงมา
-ที่เจ้านั่น as for that…
-โดนเหวี่ยงตก he was thrown from the horse..
-จากหลังม้าลงมา from the horse
ส่วนหนึ่งต้องเป็นฟ้าลิขิตแน่ขอรับ
-it must have been fate

  • *The previous 2 pieces might translate to something like the following:

Fate likely had a hand in throwing him from his horse.

ในบรรดาโจรทั้งหมดที่เที่ยวสร้างความเดือดร้อนในเกียวโต
-ในบรรดาโจรทั้งหมด even among all the thieves
-ที่เที่ยวสร้างความเดือดร้อนในเกียวโต the plague Kyoto
(สร้างความเดือดร้อน to build trouble,problems,torment,etc)

เจ้าทาโจมารุนี่แหละขอรับที่เป็นอันตรายต่อผู้หญิงที่สุด
-เจ้าทาโจมารุนี่แหละ this Tajomaru
-ที่เป็นอันตรายต่อผู้หญิงที่สุด who is the most dangerous for woman (Japanese version implies danger to women as in womanizer)

ฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว Last autumn

มีหญิงแต่งงานแล้วคนหนึ่งมาที่ภูเขาหลังวัดโทริเบะ
-มีหญิงแต่งงานแล้วคนหนึ่ง a married woman
-มาที่ภูเขา came to the mountain
-หลังวัดโทริเบะ behind Toribe temple

สันนิษฐานว่าคงแวะมาเที่ยว
-สันนิษฐานว่ I presume they were
-คงแวะมาเที่ยว probably visiting (the temple)

ถูกฆาตกรรมพร้อมกับเด็กหญิงอีกคน
-ถูกฆาตกรรม was killed
-พร้อมกับ along with..
-เด็กหญิงอีกคน a young girl

สงสัยกันว่าเจ้านี่เป็นคนทำ
-I wonder if he (the โจร) was the one who did it

ถ้าเจ้าฆาตกรนี่ฆ่าผู้ชายคนนั้น
-ฆาตกร killer (notice any connection to ฆ่า and ฆาตกรรม ??)
-If he was the killer of that man…

ก็บอกไม่ได้ขอรับว่ามันได้ทำอะไรลงไปกับภรรยาของเขาบ้าง
-ก็บอกไม่ได้ขอรับว่ well, I can’t really say
-มันได้ was able/did
-ทำอะไรลงไป to do anything (talking around rape here)
-กับภรรยาของเขาบ้าง with his wife
Translation:
I can’t say for sure whats become of/befallen the wife.

กระผมขอให้ท่านใต้เท้าช่วยสืบสวนเรื่องนี้ด้วยนะขอรับ
-กระผมขอให้ท่านใต้เท้า I hope that you …(super polite)
-ช่วยสืบสวนเรื่องนี้ด้วย are able to solve this case…

藪の中 Part 2 (ในป่าละเมาะ)

February 27, 2009 1 comment

คำให้การของพระธุดงค์โดยการสอบสวนของหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบคดี

กี่โมงน่ะรึ คงสักเที่ยงวันของเมื่อวานได้กระมังโยม ประสกผู้โชคร้ายคนนั้นอยู่บนถนนที่ตัดจากเซกิยามะไปยามาชินะ กำลังเดินไปทางเซกิยามะกับสีกาคนหนึ่งที่ขี่ม้าอยู่ ซึ่งอาตมาเพิ่งมารู้ว่านางเป็นภรรยาของประสกผู้นั้น นางเอาผ้าพันคอโพกหัวคลุมปิดหน้าเอาไว้ อาตมาเห็นแต่สีเสื้อผ้าของนาง เป็นชุดสีม่วงอ่อนๆ ส่วนม้านี่รู้สึกจะเป็นม้าสีน้ำตาลอมแดงอ่อน มีแผงคองามทีเดียว สีกาคนนั้นสูงเท่าไหร่รึ คงสักสี่ฟุตห้านิ้วได้กระมัง อาตมาเป็นสงฆ์ ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดของนางเสียเท่าไร ส่วนผู้ชายพกอาวุธเป็นธนูพร้อมกับลูกศร และเท่าที่อาตมาจำได้ เขามีลูกศรอยู่ในกระบอกประมาณยี่สิบดอกได้
นึกไม่ถึงว่าเขาจะเคราะห์ร้ายอย่างนี้ ชีวิตคนเรานี่หนอ มันช่างเหมือนน้ำค้างตอนเช้า เหมือนแสงแปลบปลาบเวลาฟ้าแลบเสียจริงๆ ไม่มีอะไรคงอยู่ไปตลอดกาล อาตมาเวทนาประสกผู้นั้นจนไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว

  • **********************************************************

คำให้การ testimony
ของ of/by
พระธุดงค์ traveling priest
โดย via/by
การสอบสวน the investigation
ของ of
หัวหน้าคณะ the dept. head
ผู้รับผิดชอบคดี responsible (essentially high ranking police official)

กี่โมงน่ะรึ What time was it now…

คงสักเที่ยงวัน it was probably around noon

ของเมื่อวานได้กระมังโยม yesterday (กระมัง = maybe)

  • * So the above 2 pieces might translate to something like –

it was probably around noon yesterday I guess.

ประสกผู้โชคร้ายคนนั้น (I met??) that unfortunate fellow(ประสก ??? This must be an error..I was thinking it should be ประสบ – to encounter, but after seeing it again later..I realize its not )

อยู่บนถนน was on the road

ที่ตัดจากเซกิยามะไปยามาชินะ at about the halfway point between Sekiyama and Yamashina

กำลังเดินไปทางเซกิยามะ (he) was heading towards Sekiyama

กับสีกาคนหนึ่งที่ขี่ม้าอยู่ with สีกา (crow colored??) who was riding a horse

ซึ่งอาตมาเพิ่งมารู้ว่า so I then realized that…

นางเป็นภรรยาของประสกผู้นั้น this woman (on the horse) was this man’s wife ..(ประสก again..?? I’m not looking it up!!)

นางเอาผ้าพันคอโพกหัวคลุมปิดหน้าเอาไว้ the woman had a veil wrapped around her head covering her face ( ผ้าพันคอ literally means – ‘a cloth bound around the neck’ and โพกหัว is for cloth that is ‘wrapped-around/covering the head’ such as turbans. ปิดหน้า -closed/covered face. As for เอาไว้, I could explain it but it sounds more confusing than it is so just notice it and forget it for now. You’ll see it often enough if you bother to read and it will soon make sense.

อาตมาเห็นแต่สีเสื้อผ้าของนาง I only saw the color of her veil (อาตมา ‘I’ for priests)

เป็นชุดสีม่วงอ่อนๆ her gear was a light shade of purple

ส่วนม้านี่รู้สึกจะเป็นม้าสีน้ำตาลอมแดงอ่อน as for the horse, I think
it was brownish-red (สีน้ำตาลอมแดง = brown with red in its mouth **This probably translates to a specific color, but I have no clue which. In Japanese its 月毛 which apparently means ‘sorrel.’ As I had no idea what that meant in any language I looked it up to discover I had just wasted 5 minutes to come up with ‘light brown’. Yay. This is why we don’t need to look up every word.)

มีแผงคองามทีเดียว it had a well-trimmed mane (แผงคอ = mane, งาม is the partner word of สวย)

สีกาคนนั้นสูงเท่าไหร่รึ how tall was he eh?? (a few times in this story the person being question repeats the inquirers question aloud. Useful as we never hear the chief’s questions.)

คงสักสี่ฟุตห้านิ้วได้กระมัง he was probably about 4.5 ft tall I’d say (this is just bad translation. The measurement in the Japanese version is a 寸 which is about 3 cm or so. The man was not 4.5 ft tall nor was he 4.5 寸 tall. Though if he was it might make the story even more interesting. In the original version the priest is referring to the height of the HORSE and the 4.5 寸 means he was 4.5 寸 taller than average. Fun stuff.)

อาตมาเป็นสงฆ์ I’m a priest

ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดของนางเสียเท่าไร I don’t know much of the ways of women (ใส่ใจ – pay attention, รายละเอียด details )

ส่วนผู้ชายพกอาวุธเป็นธนูพร้อมกับลูกศร as for the man, he wore a bow along with some arrows (พกอาวุธ – carry a weapon – พก means to carry ‘on your person’ useful word)

และเท่าที่อาตมาจำได้ and as far as I can remember…

เขามีลูกศรอยู่ในกระบอกประมาณยี่สิบดอกได้ he had about 20 or so arrows in his quiver (กระบอก quiver, ลูกศร arrows)

  • ********************************************

นึกไม่ถึงว่าเขาจะเคราะห์ร้ายอย่างนี้ ชีวิตคนเรานี่หนอ มันช่างเหมือนน้ำค้างตอนเช้า เหมือนแสงแปลบปลาบเวลาฟ้าแลบเสียจริงๆ ไม่มีอะไรคงอยู่ไปตลอดกาล อาตมาเวทนาประสกผู้นั้นจนไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว

นึกไม่ถึงว่าเขาจะเคราะห์ร้ายอย่างนี้ I never could have imagined misfortune like this…(เคราะห์ร้าย really bad luck)

ชีวิตคนเรานี่หนอ this life of ours…

เหมือนแสงแปลบปลาบเวลาฟ้าแลบเสียจริงๆ is like a flash of lighting (แปลบปลาบ flash, ฟ้าแลบ lightning)

ไม่มีอะไรคงอยู่ไปตลอดกาล nothing lasts forever (คงอยู่ – to last, ตลอดกาล forever)

อาตมาเวทนาประสกผู้นั้น I sympathize with that guy (ประสก again?? its probably a priest word, but I’m not sure what it means exactly. It obviously doesn’t affect the meaning much so its not even worth looking up)

จนไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว and I don’t know what else to say

藪の中 Part 1 (ในป่าละเมาะ)

February 17, 2009 2 comments

Yabu no naka ( In a Grove) by Ryūnosuke Akutagawa.

This is a great story I read through (albeit slowly) last year in Japanese. It took me a while, but it was worth it. Now I know words like grove in Japanese..erm..yay? Now lets do it together in Thai. I just came across it thanks to Rikker from Thai 101 who was nice enough to mention this blog in a recent post. I had no idea there was a decent sized library of translated works available so I am pleased. Reading translated stories is a great way to break into literature in any language. The key is to stay interested so don’t worry if the language isn’t 100% natural. It doesn’t matter. Exposure is exposure and we will start with what we like.

I’m gonna post this story in pieces and I’ll go through it as I read it. I’ll show you how I might go about mining the story for SRS material and which words I don’t bother even though I’ve never encountered them before since its obvious by context. First example of that is ป่าละเมาะ . While I certainly know that ป่า is forest, I’ve never seen ละเมาะ before, but we can all guess what that must be.   I’ll paste the section in full first..then I’ll paste pieces of it below with definitions, notes or translations as I see fit.  When reading always try to scan through once or twice first.  Skip everything you don’t know.  If something unknown appears numerous times and you notice it..then maybe think about making a note.  Please don’t stop and look up every word.  This is reading not work.  

ในป่าละเมาะ
ริวโนะซุเกะ อะคุตะกะวะ

 

คำให้การของคนตัดไม้ โดยการสอบสวนของหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบคดี

ใช่แล้วขอรับใต้เท้า ข้าน้อยนี่แหละเป็นคนเจอศพ เมื่อเช้านี้ ตอนที่ไปตัดต้นสนตามที่ได้ปันส่วนมาเหมือนอย่างเคย ข้าน้อยก็ไปเจอศพที่ว่าแถวป่าละเมาะในโพรงบนภูเขาเข้า  ตรงไหนแน่หรือขอรับ  คงสัก 150 เมตรจากทางรถม้ายามาชินะ ตรงป่าไผ่กับป่าสนที่เลยออกไปอีกน่ะขอรับ 
    ศพนั่นนอนหงาย ใส่ชุดกิโมโนสีน้ำเงินคาดหัวด้วยเอโบชิ แบบคนเกียวโตยับยู่ยี่  มีแผลถูกแทงทะลุอกอยู่แผลหนึ่ง ใบไผ่ที่ร่วงอยู่รอบๆ เปรอะไปด้วยรอยเลือด ไม่ขอรับ เลือดไม่ไหลแล้วขอรับ ข้าน้อยว่าแผลคงแห้งแล้ว อ้อ มีเหลือบตัวหนึ่งเกาะแผลอยู่แน่นเชียวขอรับ ขนาดข้าน้อยเดินเข้าไปใกล้ๆ มันยังไม่ยอมกระดิกเลย
    ใต้เท้าถามว่าข้าน้อยเห็นดาบหรืออะไรเทือกนั้นไหมหรือขอรับ
    ไม่เห็นขอรับ ไม่เห็นอะไรเลยขอรับใต้เท้า ข้าน้อยเห็นแต่เชือกที่โคนต้นสนใกล้ๆ และ…อ้า นอกจากเชือกแล้ว ก็เจอหวีเล่มหนึ่ง เท่านั้นแหละขอรับ ท่าทางก่อนที่เขาจะถูกฆ่าตาย คงมีการต่อสู้กันน่ะขอรับ เพราะหญ้ากับใบไผ่ที่ร่วงหล่นอยู่มีรอยเหยียบย่ำเต็มไปหมด
    “เห็นม้าอยู่แถวนั้นไหม”
    ไม่เห็นขอรับใต้เท้า แค่คนจะเดินเข้าไปก็ยังยาก อย่าว่าแต่ม้าเลยขอรับ

*****************************************************************

คำให้การ testimony; account

ของคนตัดไม้ of the woodsman (คนตัดไม้ – person+cut+tree)




โดย by
การสอบสวน investigation
ของหัวหน้าคณะ of the department head
ผู้รับผิดชอบ คดี in charge of the case

Paragraph 1 **ข้าน้อย is very humble for ‘I’

ใช่แล้ว certainly/yes/of course

ขอรับใต้เท้า sir (literally ‘please accept (these) words (from) dust under your feet’ quite a bit different than sir, but you get the idea)

ข้าน้อยนี่แหละ it was none other than my humble self

เป็นคนเจอศพ that found the corpse

เมื่อเช้านี้ this morning

ตอนที่ไปตัดต้นสน when I went out to cut cedar trees

ตามที่ได้ปันส่วนมาเหมือนอย่างเคย as usual ( ปันส่วน is new to me, but the whole thing essentially means ‘like always’ , ‘as usual’)

ข้าน้อยก็ไปเจอศพ I came upon the body…

ที่ว่าแถวป่าละเมาะ near the grove

ในโพรงบนภูเขาเข้า in a clearing on the mountain 

ตรงไหนแน่หรือขอรับ Where was it exactly eh? (thinking to himself aloud)

คงสัก 150 เมตรจากทางรถม้ายามาชินะ It was about 150 metres from the Yamashina road(which is for horses).

ตรงป่าไผ่กับป่าสนที่ in the woods where the bamboo and cedar trees

เลยออกไปอีกน่ะ mix together

ขอรับ = ครับ (ครับ was ขอรับ way back when. Say it real fast and you’ll get the idea)

Paragraph 2
ศพนั่นนอนหงาย ใส่ชุดกิโมโนสีน้ำเงินคาดหัวด้วย แบบคนเกียวโตยับยู่ยี่ มีแผลถูกแทงทะลุอกอยู่แผลหนึ่ง ใบไผ่ที่ร่วงอยู่รอบๆ เปรอะไปด้วยรอยเลือด ไม่ขอรับ เลือดไม่ไหลแล้วขอรับ ข้าน้อยว่าแผลคงแห้งแล้ว อ้อ มีเหลือบตัวหนึ่งเกาะแผลอยู่แน่นเชียวขอรับ ขนาดข้าน้อยเดินเข้าไปใกล้ๆ มันยังไม่ยอมกระดิกเลย

ศพนั่นนอนหงาย the corpse was lying หงาย (on his back)

ใส่ชุดกิโมโนสีน้ำเงิน wearing a blue kimono

คาดหัวด้วย and not surprisingly on his head..

แบบคนเกียวโตยับยู่ยี่ was one of those Kyoto-styled hats all crumpled up (เสื้อยับ = wrinkled shirt)

มีแผลถูกแทง he had a stab wound

ทะลุอกอยู่แผลหนึ่ง that had pierced his chest

ใบไผ่ที่ร่วงอยู่รอบๆ the fallen bamboo leaves surrounding him..

เปรอะไปด้วยรอยเลือด stained with blood (รอย = marked)

ไม่ขอรับ no…

เลือดไม่ไหลแล้วขอรับ the blood had stopped flowing

ข้าน้อยว่าแผลคงแห้งแล้ว (I assume) the wound was already dry

อ้อ ahh

มีเหลือบตัวหนึ่ง there was a horsefly(เหลือบ)

เกาะแผลอยู่แน่นเชียวขอรับ sitting atop the wound …

ขนาดข้าน้อยเดินเข้าไปใกล้ๆ so much so that even when I moved in closer

มันยังไม่ยอมกระดิกเลย it (the fly) didn’t even flinch

Paragraph 3
ใต้เท้าถามว่าข้าน้อยเห็นดาบหรืออะไรเทือกนั้นไหมหรือขอรับ
ไม่เห็นขอรับ ไม่เห็นอะไรเลยขอรับใต้เท้า ข้าน้อยเห็นแต่เชือกที่โคนต้นสนใกล้ๆ และ…อ้า นอกจากเชือกแล้ว ก็เจอหวีเล่มหนึ่ง เท่านั้นแหละขอรับ ท่าทางก่อนที่เขาจะถูกฆ่าตาย คงมีการต่อสู้กันน่ะขอรับ เพราะหญ้ากับใบไผ่ที่ร่วงหล่นอยู่มีรอยเหยียบย่ำเต็มไปหมด

ใต้เท้าถามว่าข้าน้อยเห็นดาบหรืออะไรเทือกนั้นไหมหรือขอรับ
Did I see a sword or any weapons? เทือก (I know this word as a classifier for mountains..apparently it also applies to weapons)

ไม่เห็นขอรับ No, sir

ไม่เห็นอะไรเลยขอรับใต้เท้า I can’t say I saw anything at all

ข้าน้อยเห็นแต่เชือกที่โคนต้นสนใกล้ๆ และ I just saw a piece of rope lying at the base of the tree (โคนต้นสน base of cedar tree)
…อ้า oh yea!

นอกจากเชือกแล้ว aside from the rope…

ก็เจอหวีเล่มหนึ่ง I noticed a comb (หวีเล่มหนึ่ง = comb+classifier+1)

เท่านั้นแหละขอรับ yea…that was it

ท่าทางก่อนที่เขาจะถูกฆ่าตาย as for the way he died….(what happened before he was killed)

คงมีการต่อสู้กันน่ะขอรับ probably involved some sort of struggle

เพราะหญ้ากับใบไผ่ที่ร่วงหล่นอยู่ because the grass and fallen bamboo leaves

มีรอยเหยียบย่ำเต็มไปหมด had been completely trampled

“เห็นม้าอยู่แถวนั้นไหม” Did I see a horse anywhere around??

ไม่เห็นขอรับใต้เท้า No sir.

แค่คนจะเดินเข้าไปก็ยังยาก I’d say it’d be tough for a horse to get up in that area

อย่าว่าแต่ม้าเลย and not just for horses…

Good SRS Ideas:

  • เห็นม้าอยู่แถวนั้นไหม (replace ม้า with anything)
  • เต็มไปหมด – completely covered in…..
  • คงมี…. – there probably was /…..probably happened
  • ไม่เห็นอะไรเลย I didn’t see/notice anything
  • มีเหลือบตัวหนึ่ง (replace เหลือบ with something more common..)
  • ผู้รับผิดชอบ – person in charge/the person responsible
  • เมื่อเช้านี้ this morning…
  • ตอนที่ไป…..(when I was going to ………..do something….)
  • นอนหงาย – lie on your back

This one is especially useful…

เป็นคนเจอศพ – was/am the person who (found the corpse) …
เป็นคนที่ทำ
เป็นคนที่ตาย
เป็นคนที่เขียน
เป็นคนที่โดน

สลัดผจญภัย Part 4

December 18, 2008 Leave a comment

“สุดยอด!” ชาวปพระมงอุทานอย่างตื่นเต้น “แล้วผ้าปิดตานั่น”

“เหงื่อเ้ข้าตา”   โจรสลัดตอบเสียงเบาๆ

“อะไรนะ! …  ท่านเสียตาไปเพราะพิษเหงื่องั้นหรือ”

“เอ่อ…” โจรสลัีดตอบเขินๆ “พอดีมันเป้นวันแรกที่ข้าเพิ่งใส่มือตะขอ…”

สุดยอด Whoa! ; amazing!

อุทานอย่างตื่นเต้น exclaimed excitedly

ผ้าปิดตา eyepatch

เหงื่อเ้ข้าตา saliva went into (my) eye

ตอบเสียงเบาๆ answered quietly

ตอบเขินๆ answered abashedly;shyly

พอดีมันเป้นวันแรก well the thing is, it was the first day

ที่ข้าเพิ่งใส่มือตะขอ that I put the hook on